۵ راه حل کاربردی برای کنترل خشم در کودکان و مدیریت آن

خشم

خشم یک احساس طبیعی است که مردم هر روز آن را تجربه می کنند. کودکان نیز در معرض این احساسات شدید قرار دارند و برخی از کودکان ممکن است این کار را بیشتر یا شدید تر از والدین خود انجام دهند. شما ممکن است قادر به کمک به کودکان در برخورد با این احساسات باشید و یاد بدهید که چگونه کودکان احساس خشم خود را خودشان کنترل کنند. مثلاً با درک واقعی دلایل خشم در کودکان، کمک به کودک برای پیدا کردن راه دیگری برای بیان کردن احساسات خود و نظارت بر رفتار خود کودکان.

۵ راه حل کاربردی برای کنترل خشم در کودکان و مدیریت آن

http://ravanesabz.com
http://ravanesabz.com

۱- فعالیت های جسمانی را تشویق کنید.
کودک را تشویق کنید که به فعالیت های جسمانی، ورزشی و گروهی علاقه مند شود. این نوع فعالیت های دسته جمعی علاوه بر اینکه باعث تقویت رفتار های اجتماعی در کودکان می شود، بلکه باعث می شوند که از نظر احساسات خشم بر انگیز، خالی شده و نسبت به رفتار ها و احساسات خود همچون خشم کنترل بیشتری داشته باشند.
… به طور مثال می توان گفت: بازی کردن در فوتبال یا بسکتبال ممکن است به آنها کمک کند احساس خوبی داشته باشند. حتی مشت زدن به یک بالش یا خمیر بازی با والدین یا هم سن و سالان خود می تواند کمک کننده باشد. رقصیدن یا پیاده روی با والدین ممکن است این احساسات ناخوشایند را نیز از بین ببرد.

http://ravanesabz.com
خشم

۲- وقتی کودک شما عصبانی است، به او یاد دهید که چگونه احساسات خود را شناسایی کند.
کودک شما ممکن است بداند که چگونه احساس خشم را می شناسند و این باعث می شود که آنها به شیوه ای سالم پاسخ دهد. اجازه دهید کودک شما بداند که انجام کارهایی مانند مشت کردن دست خود، دندان ها را به هم فشردن، از جمله نشانه های خشم است.
… شما همچنین می توانید نشانه های خشم را با گفتن چیزهایی مثل “من می بینم که شما مشت های خود را خم یا گره کرده اید. آیا احساس عصبانیت می کنید؟ “این به یادگیری فرزندانتان در کنترل کردن خشم کودکتان کمک خواهد کرد .

http://ravanesabz.com
http://ravanesabz.com

۳- کودکان را آموزش دهید.
گاهی اوقات، همه ما به گوش دادن فعال نیاز داریم، یعنی کسی که بدون اینکه ما را مورد قضاوت یا مورد سنجش قرار دهد به حرف های ما در مورد شکست های ما گوش فرا دهد . وقتی کودک شما احساس خشم و ناراحتی کرد و به شما بگوید چه اتفاقی افتاده که او چنین احساسی را تجربه کرده است، به فرزندتان بگویید که در چنین مواقعی به شما مراجعه کرده و احساسات خود را بیان کند. شما ممکن است بتوانید قبل از رسیدن به اینکه کودکتان احساس خشم خود را به شیوه ای پرخاشگرانه ابراز کند، او را آرام کنید.
مثلاً هنگامی که کودک پیش شما می آید و می خواهد با شما صحبت کند سعی کنید به یک مکان آرام بروید. به آنها بگوئید که نفس عمیق بکشند و در مورد آنچه که در حال وقوع است و یا درباره ی آنچه که ناراحت کننده است صحبت کنید. فراهم کردن این شرایط تنها با اعتماد به شما ایجاد می شود و اجازه می دهد تا آنها بدانند که همیشه شما را مجذوب خود می کنند. این حس امنیت ممکن است برای جلوگیری از انفجار خشم، پیش بینی شده باشد. 

http://ravanesabz.com
خشم

۴- برنامه ای را با کودک خود بسازید که وقتی می تواند عواقب ناامنی را دنبال یا پیش بینی کند.
این به خصوص هنگامی مفید است که شما برای کمک به آنها وجود ندارید. به عنوان مثال، میتوانید به آنها آموزش تنفس عمیق را بدهید تا در هنگام عصبانیت یا خشم آن را انجام دهند. یا از برخی مهارت های مقابله ای شخصی برای آرام کردن، مانند: نقاشی کشیدن، آواز خواندن یا گوش دادن به موسیقی استفاده کنند. به کودک خود کمک کنید تا یک برنامه برای فعالیت های لذت بخش خود بسازد.

http://ravanesabz.com
http://ravanesabz.com

۵- محدوده ی ابراز خشم را به کودکان آموزش دهید.
هنگامی که کودکان خشمگین یا عصبانی می شوند، ممکن است به سطحی از پرخاشگری برسند. با این وجود شما باید آنها را بشناسید، اما این نوع رفتار قابل قبول نیست. محدودیت ها را برای آنها تعریف کنید که به آنها اجازه می دهد احساسات خود را بدون ابراز پرخاشگری بیان کنند.
مثلاً اگر آنها فریاد می زنند و شروع به ضربه زدن و یا شکستن چیزها می کنند، می توانید بگویید، “من می فهمم که شماعصبانی هستید. با این حال، من اجازه نخواهم داد که به من ضربه بزنید یا به دیگران آسیب برسانید. شما می توانید عصبانی باشید، اما شما نمی توانید مخرب باشید. ” اینها محدودیت هایی هستند که به آنها اجازه می دهد احساسات خود را بیان کنند بدون اینکه پرخاشگر باشند. 
مثلاً هنگامی که خشم کودک شما به سطح خاصی می رسد، بهتر است به آنها آموزش دهید که به یک محیط امن و آرام رفته و چند دقیقه ای را در آنجا باشد تا اینکه خشم و عصبانیتش پایین بیاید، البته باید در نظر داشت که نباید در آن محیط وسایل و ابزاری وجود داشته باشد که کودک بتواند به خود یا دیگران آسیب وارد کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *